6.12.2013 ~ Clashes with riot police in Stournari str, Exarchia

6.12. 2013 ~ Έναρξη συγκρούσεων στην πλατεία Εξαρχείων

Εξάρχεια, 6 Δεκεμβρίου 2013

 

 

Roberto Juarroz

Όχι, δεν μας σκοτώνει μια στιγμή
Μα μιας στιγμής η έλλειψη
Δε μας σκοτώνει μια σκιά
Μα η απουσία η μοιραία μιας σκιάς
Χαμένης πιθανώς στο χάσμα
Ετούτης της ασύγκριτης αιωνιότητας
Της παράλογης
Δε μας σκοτώνει η έλλειψη της ζωής
Μα το ζάρι μιας μοίρας γλυκόπικρης
Σε παρτίδα πάνω αόρατη
Δε μας σκοτώνει ο θάνατος
Μας σκοτώνει ο ερχομός στη ζωή

Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον ~ Richard Bach

Το να βρούμε αυτό που θα θέλαμε να κάνουμε περισσότερο από κάθε άλλο πράγμα στη ζωή μας
Και να τραβήξουμε προς τα εκεί με θάρρος, ακλόνητη αποφασιστικότητα και επιμονή
Είναι ο δρόμος όλων εκείνων που τολμούν να ζουν ευτυχισμένοι.

Ως αντάλλαγμα για αυτή την προσπάθειά μας θα μας περιφρονήσουν
Θα μας χλευάσουν και θα μας εξοστρακίσουν από τον κύκλο τους οι φίλοι και οι συγγενείς.

Αν επιμείνουμε όμως, αν αντέξουμε τη μοναξιά μας και μείνουμε αφοσιωμένοι
Σε αυτό που με τόση αγάπη αποφασίσαμε να κάνουμε, τότε θα ανακαλύψουμε
Ότι έχουμε καινούριους φίλους και κανουριους συγγενείς, οι οποίοι ήδη συμμερίζονται τις αξίες και τα ιδανικά που έχουμε επιλέξει
Κι ότι μαζί τους θα πετάξουμε πολύ πιο μακριά και πιο ψηλά
Από όσο μπορούμε να ονειρευτούμε...

"Πέταξε" σημαίνει αποδεσμεύσου, σπάσε τις προσκολλήσεις, έχε εμπιστοσύνη στη δύναμη του αόρατου. Να βρούμε εκείνο, που αγαπάμε να κάνουμε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και να εξακοντίσουμε τον εαυτό μας προς αυτή την αγάπη με θάρρος, επιμονή και απόλυτη αποφασιστικότητα

Richard Bach

Κατερίνα Γώγου

Πάρε με λοιπόν από δω...
Θέλω να σου δείξω τα καλοκαιριάτικα θέατρα
Πώς ζούνε το χειμώνα
Πόσο άδεια είναι τα σχολικά όταν έχουν αργία
Κι όλους τους φίλους που φύγανε
Και δεν μπορούν πια να με προδώσουν
Πάμε από δω πάμε εκδρομή σε μέρος που δεν έγινε
Αφού στο ‘χω γράψει στο ‘χω πει
Όπου κι αν πάτησα άφηνα αίμα
Γι’ αυτό δεν μπορώ ποτέ πού να σταθώ
Κι όλο αλλάζω σεντόνια...

Ιδιώνυμο

Salvatore Ricciardi

Ανακαλύψαμε κάτι πολύ σημαντικό, δεν ήμασταν μόνοι...

Υπήρχαν τόσες ομάδες νεολαίων στους δρόμους της Ρώμης που όπως και εμείς, έτσι και αυτοί είχαν διανύσει τα μεταπολεμικά χρόνια συσσωρεύοντας δυσφορία και οργή ενάντια σε όλους εκείνους που τους καταδίκαζαν σε μια αβίωτη καθημερινότητα...

Όπως κι εμείς, έτσι κι αυτοί έτρεφαν εκείνο το είδος απέχθειας για την πολιτική που ήξερε από "ψηφοδέλτια", "προτάσεις" και "ημερήσιες διατάξεις" αλλά δεν είχε ιδέα του τι σήμαινε πραγματική ζωή...

Όπως κι εμείς, έτσι κι αυτοί είχαν συσσωρεύσει αμέτρητες ερωτήσεις, αλλά δεν έβρισκαν καμία απάντηση...

Όπως κι εμείς, έτσι κι αυτοί ήθελαν να κάνουν κάτι...

Ρώμη, Ιούλιος 1960

Social Waste ~ Στη γιορτή της Ουτοπίας

Θα ’τανε κάποια Κυριακή, κάποια Δευτέρα

Σε κάποιο ποίημα του Λόρκα, στους πίνακες του Ριβέρα

Στη θάλασσα του Χικμέτ, στα λόγια του Γκαλεάνο

Και πριν καλά-καλά σε βρω πάντα σε χάνω

Θα ’τανε καθημερινή, μπορεί και αργία

Πλακάτ, πανό, «κράτος κλειστόν» και απεργία

Σε κάποιο στίχο του Άκη Πάνου, ή του Ρασούλη που φωνάζει

Κι όμως αλλάζει Κεμάλ, κι όμως αλλάζει...

Όσο σιμώνω μακραίνει κι έτσι ποτέ δεν τη φτάνω

Άπιαστη, ωραία ουτοπία - καλά τα λέει ο Γκαλεάνο

Μα όταν γιορτάζει καινούριους δρόμους μου τάζει

Κι αρχίζω πάλι να πιστεύω πως ο κόσμος αλλάζει

Κι αμφισβητώ τον Κεμάλ, αμφισβητώ και το Μάνο

Στέκω στις μύτες των ποδιών αλλά και πάλι δε φτάνω

Είν’ το παιχνίδι παλιό κι αν θες το νόημα να βρούμε

Πρέπει λιγάκι ακόμα ψηλότερα να σηκωθούμε

Οι ποιητές μας τα ‘χουν πει, του παιχνιδιού τους κανόνες

Τους έχουν γράψει με πορφυρή μελάνη οι αιώνες

Όπως και τότε στη Χιλή, θα ‘τανε once de Setiembre

Κι είπες χαλάλι, και hasta la victoria siempre

Ή σαν και τώρα που μου ‘παν πως σ’ είδανε στην Ινδία

Μάζευες ήλιο κι αέρα μ’ όλη την ξυπολυταρία

Ή με ένα κόκκινο μπερέ σ’ είχανε δει μια φορά

Ήσουνα λέξη στο στόμα του Thomas Sankara

Κι ακόμα τώρα σε βλέπουν κι όλο τον κόσμο ρωτάνε

Οι Δον Κιχώτοι κι οι Σάντσοι που πάνε;

Γίνεσαι μάϊσα σελήνη, νύχτα χαράζεις πορεία

Και την ημέρα αφήνεις και ταξιδεύουμε στ’ αστεία...

Θα ’τανε κάποια Κυριακή, κάποια Δευτέρα

Σε κάποιο ποίημα του Λόρκα, στους πίνακες του Ριβέρα

Στη θάλασσα του Χικμέτ, στα λόγια του Γκαλεάνο

Και πριν καλά-καλά σε βρω πάντα σε χάνω

Θα ’τανε καθημερινή, μπορεί και αργία

Πλακάτ, πανό, «κράτος κλειστόν» και απεργία

Σε κάποιο στίχο του Άκη Πάνου, ή του Ρασούλη που φωνάζει

Κι όμως αλλάζει Κεμάλ, κι όμως αλλάζει

Σ’ έχω γυρέψει καιρό, πήρα από πίσω τα ίχνη

Σ’ έψαξα μέχρι την Τσιάπας, αντάρτες μες στην ομίχλη

Στο Σύνταγμα στην πλατεία σε ψηλαφίσαν μιλιούνια

Και πιο πριν στην Ιβηρική, plazas del Sol και Catalunya

Στο Μισίρι και στο Τούνεζι ήσουν φλόγα και φως

Στο Μεξικό σε βγάλανε Yo Soy

Ρίχνει τα πέπλα η Σαλώμη, το κεφάλι στο πιάτο

Μα δε μασάει, αντιστέκεται το precariato

Εργάτες στη Χαλυβουργία, απεργία cabrones!

Και ανθρακωρύχοι στην Asturias, “… hasta los cojones”

Φοιτητές στο Σαντιάγκο και στο Μοντρεάλ

Γιατί η παιδεία είναι αγαθό δημόσιο και δωρεάν

Στην Αργεντίνα οδοφράγματα σαν τον παλιό καιρό

Στην Cochabamba δεν πουλιέται ρε κουφάλες το νερό

Σαν Μάη του ́68 χρόνια να ‘ρθεις σε περιμένω

Σαν τραγούδι του Oscar Chavez απαγορευμένο

Ήσουν βιβλίο που το βάλαν φυλακή στην Τουρκία

Και ανταποκριτής νεκρός στη Χομς στη Συρία

Αλλού σε λένε Ζαπάτα κι αλλού Τουπακ Κατάρι

Αλλού Σαντίνο, αλλού Τσε, και στην Ελλάδα Άρη...

Κάπου στην Αθήνα ~ Jazra Khaleed

 

Κάπου στην Αθήνα ο Δεκέμβρης έχει έξι
Το παιδί θα σκοτώσει τον μπάτσο πριν να φέξει

Κάπου στην Αθήνα ο Δεκέμβρης έχει επτά
Στη Σταδίου οι τράπεζες καίγονται στη σειρά

Κάπου στην Αθήνα ο Δεκέμβρης έχει οχτώ
Στα ερείπια της Βουλής ας στήσουμε χορό

Κάπου στην Αθήνα ο Δεκέμβρης έχει εννιά
Οι ποιητές στους δρόμους υμνούνε τη φωτιά

Κάπου στην Αθήνα ο Δεκέμβρης έχει καμιά
Οι αντάρτες σπάσαν τα ρολόγια στα καμπαναριά

Κατερίνα Γώγου

 

Κοίτα πως χάνονται οι δρόμοι
Μες στους ανθρώπους

Τα περίπτερα πως κρυώνουνε
Απ’ τις βρεγμένες εφημερίδες
Ο ουρανός
Πως τρυπιέται στα καλώδια
Και το τέλος της θάλασσας
Από το βάρος των πλοίων
Πόσο λυπημένες είναι οι ξεχασμένες ομπρέλες
Στο τελευταίο δρομολόγιο
Και το λάθος εκείνου που κατέβηκε
Στην πιο πριν στάση…