Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

Γιώργος Σεφέρης



Δεν έχω τίποτα άλλο να σου δώσω τώρα, παρά αυτές τις ανόητες λέξεις
Και πάλι, δε θα σου τις έγραφα, αν δε με παρακινούσε η ελπίδα πως κάποτε, έστω και για μια στιγμή
Όταν σου κρατήσω το χέρι, δυο άνθρωποι, μέσα σ' αυτόν τον ψόφιο κόσμο που μας τριγυρίζει
Θα μπορέσουν να νιώσουν ότι ανασαίνουν επιτέλους, έξω απ’ όλα
Κάποτε, όταν αυτά που λέμε τώρα πάρουν μια ανθρώπινη υπόσταση και πάψουν να τριγυρνούν σα φαντάσματα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου