Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2013

Spleen ~ Charles Baudelaire

Είμαι σαν ένας βασιλιάς σε βροχερό ένα μέρος
Πλούσιος μα χωρίς δύναμη, νιος κι όμως πολύ γέρος
Που στους σοφούς του αδιάφορος που σκύφτουνε μπροστά του
Πλήττει με τα γεράκια του, τ᾿ άλογα, τα σκυλιά του.

Κυνήγι, ζώα, τίποτα πια αυτόν δεν τον φαιδρύνει
Ούτε ο λαός του που μπροστά στ᾿ ανάκτορα του φθίνει.

Μα και τ᾿ αστεία που ο τρελός παλιάτσος κάνει ἐμπρός του
Δε διώχνουν τη βαρυθυμιά τ᾿ άκαρδου αυτού ἀρρώστου
Τάφο τη κλίνη του θαρρεί, που ῾χει κρινένιαν άρμα
Κι οι αυλικές που βασιλιά σαν δουν τον βρίσκουν χάρμα
Δεν ξέρουν πια με τι άσεμνες στολές να φιγουράρουν
Ίσως απ᾿ το κουφάρι αυτό, χαμόγελο ένα πάρουν.

Κι ο αλχημιστής όπου μπορεί χρυσάφι να του κάνει
Δε μπόρεσε από μέσα του το μαρασμό να βγάνει
Κι ούτε μες στα αιμάτινα ρωμαϊκά λουτρά
Που τα θυμούνται οι άρχοντες πάνω στα γηρατειά
Δε μπόρεσε το πτώμα αυτό το ηλίθιο ν᾿ αναστήσει
Που αντις για αίμα μέσα του, της Λήθης τρέχει η βρύση...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου