Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Μανόλης Αναγνωστάκης ~ Κάθε πρωί

Κάθε πρωί
Καταργούμε τα όνειρα
Χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια
Τα ρούχα μας είναι μια φωλιά από σίδερο
Κάθε πρωί
Χαιρετάμε τούς χθεσινούς φίλους
Οι νύχτες μεγαλώνουν σαν αρμόνικες
Ήχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά.
Ασήμαντες απαριθμήσεις
Τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους.
Μα που τελειώνει η μοναξιά;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου