Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Κατερίνα Γώγου ~ Νόστος

Γίνεται φόρτωση φωτογραφίας
Εγώ, η Κατερίνα...
Κόρη του πατέρα μου Θάνατου - Ουρανού...
Και της γυναίκας του, μητέρας μου Ζωής - Γης...
Λιπόταχτη, ομογάλακτη αδελφή, της αδελφής μου Σελήνης...
Και με άνομο ζωοποιό έρωτα για τον υπέρλαμπρο αδελφό μου Ήλιο...
Χωρίς φόβο, γράφω αυτά...
Γιατί τον πατέρα μου Θάνατο, πιο πολύ από τη μητέρα μου ζωή αγάπησα...
Και εκ φύσεως αιρετική, τη λογική αντέστρεψα...
Και με πίστη βαθιά πίστεψα, πως από τον πατέρα μου Θάνατο - Ουρανό αρχίζει η Ζωή...
Και πως τελειώνοντας, τότε μόνο θ' αρχίσω...

Γι' αυτό ο πατέρας μου, το πέρασμα με τους εφτά αγγέλους της μέρας και τους εφτά αγγέλους της νύχτας μου έδειξε...
Πως από την ερημιά του πλήθους να βγαίνω...
Και στον ουρανό ξανά κάνοντας κίνηση κυκλικά ανοδικά πάντα να μπαίνω...

Εγώ, η Κατερίνα...
Χωρίς ιδιοτέλεια γράφω αυτά...
Έτσι τη δοκιμασία της δόξας και της ταπείνωσης τα λιμνάζοντα νερά πέρασα...
Χωρίς να μ'΄ακουμπήσουνε, χωρίς να τ' ακουμπήσω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου