Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Μήνυμα του ετοιμοθάνατου ποιητή στη νεολαία ~ Μπέρτολτ Μπρέχτ





Εσείς οι νέοι άνθρωποι των εποχών που έρχονται
Και της καινούργιας χαραυγής πάνω στις πολιτείες που δε χτίστηκαν ακόμα
Και σεις που δε γεννηθήκατε
Ακούστε τώρα τη φωνή τη δική μου
Που πέθανα, όχι δοξασμένα.

Αλλά
Σαν τον αγρότη που δεν όργωσε τό χωράφι του
Και τον χτίστη πού ξετσίπωτα το ‘βαλε στά πόδια σαν είδε την τρύπια στέγη
Έτσι κ’ εγώ

Δε βάδισα με την εποχή μου, ξόδεψα τις μέρες μου
Και τώρα πρέπει να σας παρακαλέσω
Να πείτε εσείς αυτά που δεν ειπώθηκαν
Να κάνετε αυτά που δεν έγιναν
Και μένα γρήγορα να με ξεχάσετε, σας παρακαλώ
Για να μην παρασύρει και σας το δικό μου κακό παράδειγμα.

Αχ, γιατί κάθησα στων στείρων το τραπέζι
Τρώγοντας τό φαΐ
Που αυτοί δεν ετοίμασαν;
Αχ, γιατί ξόδεψα τα καλύτερα μου λόγια στη δική τους
Έξω όμως
Διάβαιναν οι άδίδαχτοι
Διψασμένοι να μάθουν.

Αχ, γιατί
Τα τραγούδια μου δεν υψώνονται στα μέρη εκείνα
Που θρέφουν τις πολιτείες
Εκεi που ναυπηγούνται τα καράβια;
Γιατί δεν υψώνονται
Απ’ τις γρήγορες ατμομηχανές
Σαν τον καπνό
Που αφήνουν πίσω τους στον ορίζοντα;

Γιατί ο δικός μου λόγος
Είναι σταχτη και μεθυσμένου παραλήρημα στο στόμα
Εκείνων πού είναι χρήσιμοι καί δημιουργικοί.

Ούτε μιά λέξη
Δεν ξέρω να πω σε σας, γενιές των εποχών που έρχονται
Μήτε μια υπόδειξη δε θα μπορούσα να σας κάνω
Με δάχτυλο τρεμάμενο,
Γιατί πως το δρόμο να δείξει
Αυτός που δεν τον διάβηκε!

Γι' αυτό σε μένα που τη ζωή μου
Έτσι σπατάλησα άλλο δε μένει
Παρά να σας ζητήσω
Νά μη δώσετε προσοχή σε λέξεις
Πού βγαίνουν από το δικό μας
Σάπιο στόμα, μήτε καί συμβουλή
Καμιά να μη δεχτείτε
‘Απ’ αυτούς που στάθηκαν τόσο ανίκανοι,
‘Αλλά μόνοι σας ν’ αποφασίσετε
Ποιό τό καλό για σας και τι σας βοηθάει
Τόν τόπο να χτίσετε που εμείς αφήσαμε
Νά ρημάξει σαν την πανούκλα,
Και για να κάνετε τις πολιτείες
Κατοικήσιμες...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου