Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Νύχτα του άγρυπνου έρωτα ~ Federico García Lorca


Νύχτα πάνω από τους δυο με πανσέληνο...
Εγώ βάλθηκα να κλαίω κι εσύ γελούσες...
Η καταφρόνια σου ήταν ένας Θεός...
Τα δικά μου παράπονα στιγμές και περιστέρια αλυσοδεμένα...

Νύχτα κάτω από τους δυο...
Κρύσταλλο οδύνης, έκλαιγες εσύ από βάθη απόμακρα...
Ο πόνος μου ήταν ένας σωρός από αγωνίες...
Πάνω στην αδύναμη καρδιά σου από άμμο...

Η αυγή μας έσμιξε πάνω στο κρεβάτι...
Τα στόματα βαλμένα πάνω στο παγωμένο σιντριβάνι...
Του αίματος τ' αστείρευτου που χύνεται...

Κι ο ήλιος μπήκε απ το κλειστό μπαλκόνι...
Και το κοράλλι της ζωής άπλωσε το κλαδί του...
Πάνω στην καρδιά μου τη σαβανωμένη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου